I. قیام ۸ و ۹ ژانویه ۲۰۲۶
در روزهای ۸ و ۹ ژانویه ۲۰۲۶ (۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴)، شاهزاده رضا پهلوی از ایرانیان خواست تا برای دو شب علیه جمهوری اسلامی بپا خیزند. آن‌ها پاسخ دادند. در عرض چند ساعت، مردم کنترل بخش‌هایی از چندین شهر را به دست گرفتند. برای اولین بار در دهه‌های اخیر، یک ایران آزاد آن‌قدر نزدیک بود که می‌شد آن را لمس کرد.
II. فرمان مرگبار و استفاده از مهمات جنگی
سپس خامنه‌ای این تهدید را دید و فرمان داد: شلیک کنید. این‌ها صدها کشته نبود. ده‌ها هزار کشته بود. مردم بی‌سلاح با تیربار سنگین دوشکا، تفنگ‌های جنگی و سلاح‌هایی که برای جنگ ساخته شده‌اند، قتل‌عام شدند. چه نوع حکومتی با مردم خودش چنین می‌کند؟
تیراندازی در روز هشتم آغاز شد. ایرانیان عقب ننشستند. آن‌ها در روز نهم دوباره به خیابان‌ها ریختند، با این یقین که کار رژیم تمام است. خامنه‌ای همان رحمی را به آن‌ها نشان داد که همیشه نشان داده است، یعنی هیچ، و بعداً آن‌ها را «اغتشاشگر» نامید. این‌ها مردمی بودند که به یک پول بی‌ارزش، آزادی دزدیده‌شده و جوانی به سرقت رفته اعتراض داشتند.
III. مزدوران خارجی و جوخه‌های مرگ
تیراندازان به هر کسی که شبیه به یک تهدید به نظر می‌رسید شلیک کردند. بسیاری از آن‌ها جنگجویان خارجی بودند که از عراق و جاهای دیگر آورده شده بودند. در کنار آن‌ها، احمق‌های مفید رژیم نیز حضور داشتند: ایرانیانی که پروپاگاندای آن را باور کرده، به بسیج و سپاه پیوسته بودند و برای کشتن آمدند چون رهبرشان به آن‌ها گفته بود.
IV. پنهان‌کاری، گورهای دسته‌جمعی و آزار و اذیت
کار ما دشوار است. خانواده‌ها وحشت‌زده‌اند و بیشتر آن‌ها امنیت خود را برای اطلاع دادن به ما درباره عزیز کشته‌شده‌شان به خطر نمی‌اندازند. گستردگی ابعاد فاجعه این کار را سخت‌تر می‌کند. جسدها روی هم تلنبار شده و به‌صورت فله‌ای دفن شدند، روزها در خیابان‌ها رها شدند، یا مخفیانه به گورهای بی‌نام‌ونشان منتقل شدند.
V. رفتار با گروگان‌ها و بازماندگان
وضعیت بازماندگانی که فرار نکردند، چندان بهتر نبود. بسیاری در زندان نشسته‌اند، در انتظار چوبه‌دار هستند، یا با پابند الکترونیکی در خانه‌های خود زندگی می‌کنند. کسانی که هنوز به گروگان گرفته شده‌اند، از نظر جسمی و روحی شکنجه می‌شوند. در همان ساعات اولیه پس از دستگیری، بسیاری مورد ضرب‌وشتم، تجاوز و آزار با هر وسیله‌ای که در دسترس بازجوها بود قرار گرفتند.
VI. روز حسابرسیِ گریزناپذیر
ایرانیان قاتلان را فراموش نکرده‌اند و هرگز فراموش نخواهند کرد. نام‌هایی که ما در اینجا جمع‌آوری می‌کنیم، سند و مدرک هستند. روزی ایران دوباره برخواهد خاست و تک‌تک مسببان این جنایت باید پاسخگو باشند.